Ana sayfa Özdemir Asaf Sözleri Özdemir Asaf Yalnızlık Sözleri

Özdemir Asaf Yalnızlık Sözleri

113
0
Özdemir Asaf Yalnızlık Sözleri
Kolay mıdır bir anda her şeyden vazgeçip gitmek, Yoksa her şeye rağmen gitmekten vazgeçip sevmek mi gerek ?

Yalnızlığın ilacı var mı?  Çaresi nedir? tüm bu soruların cevabı Özdemir Asaf’ın Yalnızlık ile ilgili sözlerinde cevap bulabilirsiniz. Özdemir Asaf’ın sadece yalnızlıkla ilgili sözlerini derlediğimiz sayfada beğendiğiniz sözleri ister whatsapp durumu olarak isterseniz de sosyal medya hesaplarınız da durum olarak paylaşabilirsiniz. Eklemek istediğiniz sözleri sayfamıza yorum yazarak ekleyebilir ve değer katabilirsiniz. Keyifli paylaşımlar.

Özdemir Asaf Yalnızlığın Tarifi Sözleri

Kime sorsam ‘ben senin mutluluğunu istiyorum’ dedi, ne kastınız vardı mutluluğuma anlamadım gitti.

Yalnızlık dışarıdan gelmez, insanın içindedir.

O beni, ben de onu bekliyordum. Ve hiç konuşmadan bir gün daha sona eriyordu.

Kimi gittikçe kalır, kimi kaldıkça gider.

Tek kişilik miydi ki bu şehir? Sen gidince bomboş kaldı.

Çok ayrılık içtim ben, kalbim güzel hani.

Özgürlüğü elinden alınan çocuğa büyük derler.

Senden yana olanın da, sana karşı olanın da, bir değeri yok; seni anlamadıkça.

Senden beni çıkarınca nasıl da herkessin.

Kim bilir kaç kişi ayrı yataklarda, birbirine sarılarak uyuyordur.

Her insanın bir öyküsü vardır ama her insanın bir şiiri yoktur.

Yalnızlık paylaşılmaz, paylaşılsa yalnızlık olmaz.

Yalnızlık müziğin bile seni dinlemesidir. Yalnızlık İnsanın kendine mektup yazması. Ve dönüp dönüp onu okuması. Yalnızlığın da ötesidir.

Sana bir şiirler olmuş sevgilim. Yüzün-gözün söz içinde. Hangi imla kitabına baksam, ben den ayrı yazılıyorsun.

Güzel bir kafe keşfettiğinde, güzel bir film seyrettiğinde, güzel bir şarkı dinlediğinde eksik kaldıklarını hissettin mi paylaşamadığın için onunla.

Onu kırmış olmalı yaşamında birisi. Dinledikçe susması, düşündükçe susması. Tek başına iki kişi olmuş, kendisiyle gölgesi.

Kolay mıdır bir anda her şeyden vazgeçip gitmek, Yoksa her şeye rağmen gitmekten vazgeçip sevmek mi gerek ?

Kim o, deme boşuna. Benim, ben. Öyle bir ben ki gelen kapına; baştan başa sen.

Yaşamak, ilkin sevgi ile, sevmek ile başlar, Doğumla, doğmakla değil. Yaşam da sevgisizlikle biter, Ölümle, ölmekle değil…

Konuşmak susmanın kokusudur. Ya sus-git, ya konuş-gel, ortalarda kalma. Yalan korkaklığın tortusudur. Dürüst kaba ol, eğreti saygılı olma.

Hangi kitabından alıntı, bilemiyorum insanlar gelmeleriyle yalnızlıklarını dağıtanları severler, gitmeleriyle kendilerini yalnız bırakanlara aşık olurlar

Sayfaya Güzel Bir Söz Bırak

avatar
  Abone ol  
Bildir